بابهت: ئه وکه سه ی بێ ئومئیدبووله روحمی خوای گه وره به ڵام خوا لێێ خۆش بوو
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ (ڕه زای خوای لێبێت) عَنِ النَّبِىِّ (صلی الله علیه وسلم) قَالَ: « كَانَ رَجُلٌ يُسْرِفُ عَلَى نَفْسِهِ، فَلَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ، قَالَ لِبَنِيهِ: إِذَا أَنَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اطْحَنُونِي ثُمَّ ذَرُّونِي فِى الرِّيحِ، فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ عَلَىَّ رَبِّي لَيُعَذِّبَنِّي عَذَابًا مَا عَذَّبَهُ أَحَدًا، فَلَمَّا مَاتَ فُعِلَ بِهِ ذَلِكَ، فَأَمَرَ اللَّهُ الأَرْضَ فَقَالَ: اجْمَعِي مَا فِيكِ مِنْهُ، فَفَعَلَتْ فَإِذَا هُوَ قَائِمٌ، فَقَالَ: مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ، قَالَ: يَا رَبِّ، خَشْيَتُكَ، فَغَفَرَ لَهُ »(أَخْرَجَهُ الْبُخَارِيُّ (3481).هاوه ڵى خۆشه ويست (أَبِى هُرَيْرَةَ(ڕه زای خوای لێبێت)
ده فه رمووێت: پێغه مبه رى خوا (صلی الله علیه وسلم)
فه رموويه تى: پياوێك هه بوو بێ ئاگاو غافڵ بوو له نه فسى خۆى و به رده وام بوو له سه ر تاوان و گوناهكارى، جا كاتێك كاتى مردنى نزيك بووه وه به منداڵه كانى ووت: ئه گه ر مردم بمسوتێنن پاشان بمده ن به ده م بادا له ڕۆژێكدا باى بێت، چونكه سوێند به خوا ئه گه ر په روه ردگارم بم دۆزێته وه و تواناى به سه رمدا هه بێت ئه وا سزادانێك سزام ده دات كه هيچ كه سێكى به و شێوه يه سزا نه دابێت، وه كاتێك كه پياوه كه مرد منداڵه كانى ئه و كاره يان ئه نجامدا، ئينجا خواى گه وره فه رمانى كرد به زه وى فه رمووى: كۆى بكه ره وه چيت تێدايه ، زه ويش كۆى كرده وه پياوه كه به پێوه وه ستا، خواى گه وره پێى فه رموو: چى واى لێكردى ئه م كاره بكه يت؟ پياوه كه ش ووتى: ئه ى په روه ردگار ترسى تۆ ترسى سزاى تۆ، خواى گه وره ش لێى خۆشبوو.
(لا تنس ذكر الله)
(اللهم قيني عذابك------يوم تبعث عبادك)
(هه تا كه نجى مه ستى---هه تا بيرى سستى---ئه ى كه ى خوا ئه به رستى؟)
(((واما بنعمت ربك فحدث)))